Niedźwiedzie w Tatrach
Niedźwiedź brunatny
Potężny, silny i dostojny król tatrzańskiej fauny. Waży od 100 do prawie 400 kilogramów (choć zdarzają się większe osobniki), a żyje do około 30 lat. Jest wszystkożerny, zjada zarówno miód, nasiona, owoce leśne, jak i ryby, ptaki, drobną zwierzynę. Wbrew pozorom przemieszcza się lekko i cicho, potrafi biec z prędkością nawet 60 km/h. Świetnie pływa, swobodnie wchodzi na drzewa. Generalnie występuje na całym obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego, zaś najczęściej można go spotkać w Dolinie Gąsienicowej i okolicy Wołoszyna.
- nie panikować;
- pod żadnym pozorem nie karmić, gdyż na ogół chce więcej pożywienia niż mamy ze sobą;
- nie zbliżać się do drapieżnika;
- wolno, cicho odejść, ponieważ w większości przypadków niedźwiedzie nie są agresywne.
- unikać kontaktu wzrokowego ze zwierzęciem
- nie robić żadnych gwałtownych ruchów;
- nie uciekać, gdyż niedźwiedź potraktuje nas wtedy jako zdobycz i z łatwością dogoni i złapie;
- gdy zaatakuje, rzucić plecak w nadziei, że nim się zajmie, a my w tym czasie będziemy mogli się spokojnie ulotnić;
- jeśli przypatruje się przez dłuższą chwilę, położyć się na ziemi, podkurczyć nogi, osłonić rękami szyję i twarz - najprawdopodobniej odejdzie, ewentualnie trochę podrapie.
Co robić, gdy spotkamy na szlaku niedźwiedzia?
Warto wiedzieć, że niedźwiedzia dość skutecznie odstrasza hałas, dlatego podczas wypraw najlepiej po prostu rozmawiać stosunkowo głośno z kompanami. Radzimy także głęboko schować i zabezpieczyć folią lub zamknąć w szczelnym pojemniku jedzenie. Jeżeli jednak zwierzę stanie nam na drodze i nie będzie chciało odejść (najczęściej ucieka z powodu lęku przed człowiekiem), zaleca się:
W sytuacji wyjątkowej, gdy spokojne wycofanie się jest niemożliwe, należy:
Należy jednak podkreślić, że niedźwiedzie bardzo rzadko atakują ludzi. W większości wypadków to właśnie turyści są sami sobie winni - śmiecą, rzucają jedzenie owym potężnym drapieżnikom.
