menuleft

Na Czerwone Wierchy (Ciemniak) z Hali Ornak przez Dolinę Tomanową

panelright
Szlak na Ciemniak przez Dolinę Tomanową z Hali Ornak
Szlaki zielony szlak czerwony szlak
Czas przejścia 3h
Odległość 7,0 km
Najwyższy punkt Ciemniak – 2096 m n.p.m.
Różnica wysokości 996 m
Trudność skala trudności
Ubezpieczenia brak
Zobacz też Schr. Ornak Ciemniak

Trasa Szlak Czas
Schronisko na Hali Ornak (1100 m)
Polana Tomanowa Wyżnia (1476 m)
zielony szlak 1h
Polana Tomanowa Wyżnia (1476 m)
Chuda Przełęcz (1850 m)
zielony szlak 1h 30'
Chuda Przełęcz (1850 m)
Ciemniak (2096 m)
czerwony szlak 30'

Wspaniała pod względem widokowym, ale mało popularna, rzadko obierana i niejako niedoceniana trasa na Czerwone Wierchy. Co więcej, jest zdecydowanie mniej męcząca od podejścia przez Upłaziańską Kopkę. Panuje na niej cisza i spokój. Niemniej jednak należy wskazać, że startuje z Hali Ornak, do której najkrótsza droga wiedzie przez rozległą Dolinę Kościeliską, chyba że nocujemy w schronisku. Szlak (ściślej jego lwia część do Chudej Przełączki) zamknięty w sezonie zimowym, tj. od 1 grudnia do 31 maja.

Schronisko na Hali Ornak (1100 m) - Polana Tomanowa Wyżnia (1476 m) zielony szlak 1h

Halę Ornak opuszczamy zielonym szlakiem w kierunku przeciwnym do Kir. Przez trochę ponad 35 minut idziemy przyjemną, leśną drogą. Obok nas szumi Tomanowy Potok. W końcu wychodzimy na Niżnią-, a chwilę później Wyżnią Polanę Tomanową (bardzo przyjemne miejsca), skąd pięknie prezentuje się Tomanowy Wierch Polski. 20 minut potem stajemy przy rozdrożu: nieczynny od paru lat, a ponadto wielce zarośnięty czerwony szlak odchodzi w kierunku Tomanowej Przełęczy, zaś zielony w lewo zaprowadzi nas na wierzchołek Ciemniaka. Wybieramy, rzecz jasna, ten drugi. Następnie wędrujemy jeszcze kilka minut miłą leśną drogą.

Początkowo idziemy przez las, droga spokojna i przyjemna. Następnie wychodzimy na zarośniętą polanę. Wąska ścieżka przez Polanę Tomanową.
Polana Tomanowa Wyżnia (1476 m) - Chuda Przełęcz (1850 m) zielony szlak 30'

Niebawem zaczyna się ciężkie podejście. Dodatkowo opuszczamy las, a ścieżka staje się niezwykle wąska (miejscami drewniane kładki). Najpierw zakręca w lewo, a nieco później w prawo. Przechodzimy przez Czerwony Żleb (nazwa ze względu na charakterystyczne zabarwienie), gdzie trzeba uważać szczególnie podczas deszczu przy przejściu koło przepaści (niedoświadczeni turyści mogą odczuwać pewne lęki). Droga prowadzi dalej ostro w górę po kamiennych schodach, a później niewygodnych skałach. Idąc Niskim Upłazem, mijamy po prawej Rzędy Tomanowe – zachodnie zbocza Ciemniaka. Przez ten swoisty amfiteatr skalny wiódł kiedyś szlak na Czerwone Wierchy, który niestety został zamknięty. Maszerujemy pod górę przez większość trasy, lecz tylko ten odcinek jest szczególnie męczący i forsowny.

Wchodzimy do lasu, uwaga na przeszkody. Szlak się zawęża. Przechodzimy po drewnianej kładce.

Później kroczymy po kamiennych płytkach. Wchodzimy na Wysoki Grzbiet. Przez długi czas wspaniale widoczne kolejno od lewej: Ornak, Iwaniacka Przełęcz i Kominiarski Wierch. Wnet miniemy otwór do Jaskini Lodowej w Ciemniaku. Z kolei 15 minut potem osiągamy Chudą Przełączkę, do której dochodzimy dogodnym trawersem.

Czerwony Żleb Stromy odcinek po skałach, a nieco póżniej wygodny chodnik z kamieni. Za ostrym zakrętem idziemy ponownie mocno w górę. Dalej trawersem do Chudej Przełęczy.
Chuda Przełęcz (1850 m) - Ciemniak (2096 m) czerwony szlak 30'
Podejście na Ciemniak jest łątwe, ale ciężkie.

Stąd już tylko niecałe pół godziny na Ciemniak, na który wkraczamy po kamienistej, wygodnej ścieżce przez Twardy Grzbiet. „Ostatnia prosta” jest jednakże dość stroma i urwista w niektórych miejscach.

Gdy się już weszło na pierwszy Czerwony Wierch, nie sposób pominąć pozostałe (opis przejścia przez Czerwone Wierchy ). Osobiście polecam kontynuować wycieczkę aż do Kasprowego Wierchu (opis przejścia z Kopy Kondrackiej do Kasprowego Wierchu ), gdyż nawet jeżeli nie będziemy w stanie zejść z tej góry, zawsze możemy zjechać kolejką linową.



comments powered by Disqus
drogowskaz