• Tatry Wysokie
  • Tatry Zachodnie
  • Tatry Słowackie

Tatrzańskie Niebo. Obserwujemy Pas Oriona nad Halą Gąsienicową

Kategoria: Ogólne

Halę Gąsienicową zna chyba każdy, kto kiedykolwiek był w Tatrach. Pięknie położona, łatwo dostępna i oferująca niesamowicie urzekające widoki. Główną rzeczą, która zapada w pamięć jest widok popularnej „Betlejemki” na tle Kościelca, Świnicy i szczytów Orlej Perci. Scena ta jest również wymarzoną kompozycją poszukiwaną przez fotografów krajobrazu takich jak ja. Osobiście jednak poza wspaniałymi efektami, które można tutaj zobaczyć i uzyskać aparatem w ciągu dnia, jest dla mnie jeszcze jedna rzecz, która dopełnia tą kompozycję a zobaczyć ją można na nocnym niebie. Tak się składa, że w zimie, kiedy to możemy przemierzać górskie szlaki nocą idealnie nad Kościelcem i Świnicą wschodzi gwiazdozbiór Oriona, który jest często określany królem zimowego nieba. Połączenie to gwarantuję dawkę niezapomnianych wspomnień! Zapraszam na wypad na Halę Gąsienicową pod nocnym niebem.


Panorama Hali Gąsienicowej z podświetloną „Betlejemką” pod rozgwieżdżonym niebem.


Jak dostać się do Gąsienicowej zimą?

Szlaki podejścia do Doliny Gąsienicowej w zimie wyglądają w zasadzie identycznie jak w lato. Są one również dość bezpieczne i raczej nie należą do najtrudniejszych. Wybierając się zimą na szlak oczywiście trzeba pamiętać o odpowiednim ubraniu i obuwiu po za tym warto mieć ze sobą termos z ciepłą herbatą. Przy podejściu z Kuźnic pierwsze malownicze miejsce gdzie możemy podziwiać gwieździste niebo znajduje się już po 10 minutach marszu i jest to polana Jaworzynki (o ile oczywiście wybraliśmy ten szlak). Stąd rozpościera się malowniczy krajobraz a zimowe gwiazdozbiory Oriona, Bliźniąt, Małego Psa wskazują nam drogę.


Polana Jaworzynki nocą delikatnie oświetlona księżycowym światłem. 

Jak znaleźć Oriona i dlaczego jest taki ciekawy?

Gwiazdozbiór Oriona możemy zobaczyć na niebie od września do kwietnia, jednak najlepszymi miesiącami na jego obserwacje są miesiące stricte zimowe. Konstelacja przypomina swoim układem postać strzelającą z łuku przez co jest bardzo charakterystyczna i łatwa do odnalezienia. Szczególnie łatwym i rozpoznawalnym znakiem szczególnym jest asteryzm (układ gwiazd na niebie nieklasyfikowany, jako gwiazdozbiór, ale bardzo szeroko znany w społeczności, najpopularniejszym asteryzmem jest Wielki Wóz) tzw. Pas Oriona. Jest to układ 3 jasnych gwiazd o bardzo podobnej obserwowalnej jasności i ułożonych prawie w jednej linii i jednakowych odległościach. Układ ten widoczny jest w połowie „postaci” Oriona, dlatego też nazywa się pasem. Ciekawostką jest, że według układu tych gwiazd na niebie rozmieszczono piramidy w Gizie. Dodatkowo przedłużając sobie wirtualnie Pas Oriona w kierunku południowo-wschodnim okazuje się, że wskazuje on najjaśniejszą gwiazdę naszego nocnego nieba; Syriusza. Kolejną ciekawostką jest druga najjaśniejsza gwiazda tej konstelacji Betelgeuse, która prawdopodobnie w niedługiej astronomicznie skali czasu (naukowcy szacują, że wydarzy się to w ciągu najbliższych kilku tysięcy lat) rozbłyśnie na naszym niebie, jako supernowa kończąc swój żywot. Stanie się ona wtedy tak jasna, że będziemy ją mogli obserwować bez problemu nawet w dzień. Dodatkowo gwiazdozbiór Oriona usiany jest pięknymi mgławicami, które możemy zaobserwować posiadając prostą lornetkę, a najjaśniejszą z nich jest M42, znana również jako Wielka Mgławica w Orionie pod ciemnym niebem Hali Gąsienicowej można zobaczyć już gołym okiem.

Osobiście, twierdzę że nocna wycieczka do Doliny Gąsienicowej na obserwacje nocnego nieba jest jedną z obowiązkowych pozycji dla każdego miłośnika gór i astronomii. Jest stosunkowo łatwa i oferuje w zamian przepiękne widoki. Z pewnością jeszcze nie raz wybiorę się tam by podziwiać nocne niebo, co gorąco polecam również i Wam, bo naprawdę jest, na co popatrzeć!


Opis jak odnaleźć gwiazdozbiór Oriona nad Halą Gąsienicową.* 


Galeria z zimowej Hali Gąsienicowej nocą



Panorama „Betlejemki” pod nocnym niebem oraz backstage z tego jak powstawało to zdjęcie.


Hala Gąsienicowa to tylko jedno z wielu miejsc w Tatrach gdzie można podziwiać zarówno piękny górski krajobraz jak i skarby nocnego nieba. Tak samo jest z gwiazdozbiorem Oriona, który opisałem kryje w sobie jeszcze wiele skarbów. Z pewnością nastąpi kontynuacja serii w której powiem między innymi jak rozpocząć swoją przygodę z fotografowaniem nocnego nieba i co jeszcze ciekawego się na nim znajduje. Koniecznie pamiętaj by następnym razem spojrzeć w niebo podczas pobytu w Tatrach.  Jeżeli zainteresował Cię ten wpis zapraszam na mój profil na facebooku Michał Ostaszewski Photography,  gdzie zobaczysz więcej zdjęć z Tatr i nie tylko.

*- przykład położenia gwiazdozbioru Oriona nad szczytami widzianymi z Hali Gąsienicowej w pierwszej połowie lutego w godzinach 19:00-20:00. W ciągu roku położenie i godziny widoczności Oriona ulegają zmianie.

O autorze:

Michał Ostaszewski, 22 lata.
Od dziecka moją pasją jest kosmos. Od kilku lat dołączyła do tego również fotografia. Mieszkając w Zakopanem mam możliwość eksplorować Tatry i łączyć te dwie pasje. Chciałbym zwrócić uwagę ludzi na to jak ważny dla ludzkości jest kosmos a także pokazać jego urzekające piękno.


Dodał: Marcin Ignatowicz
2018-02-15 18:46
Wyświetlenia: 5993

Ostatnie komentarze

Ostrzeżenia